Strona Domowa Maksa ..

BLOG PRZENIESIONY

Darek Doroziński — Thu, 23 Sep 2010 20:35:23 +0000

Stronę przeniosłem na:

www.dorozinski.wordpress.com

FORZA INTER

Darek Doroziński — Wed, 28 Apr 2010 22:36:22 +0000

Wczorajszy dzień miał dla mnie miłe zakończenie Inter Mediolan mimo porażki 0:1 w meczu z Barceloną zagra w finale, a to za sprawą wspaniałego meczu na własnym stadionie.
Wczorajszy mecz miał to co powinno mieć wielkie widowisko sportowe, czyli bohaterów pozytywnych, oraz bohaterów negatywnych, niezwykłą dramaturgię i niesamowitą wolę walki ze strony obu drużyn – nawet jeżeli walka ta wyglądała na zasadzie wyprowadzania ciosów tylko z jednej strony, a obrony z drugiej. Mourinho postawił we własnym polu karnym autobus, który okazał się nie do przejścia dla Dumy Katalonii. Z kolei Guardiola udowodnił, że nie radzi sobie w sytuacjach, w których jego drużyna jest w opresji. To „The Special One” po raz kolejny udowodnił, że z przeciętnej drużyny – patrząc na czołówkę europejską – potrafi stworzyć niezwykle zgrany kolektyw. Cieszę się z tego, że 22 maja w Madrycie to Inter zmierzy się Bayernem, gdyż obok Arsenalu właśnie tą drużynę darze niezwykłą sympatią. Brawo Inter! Brawo Mourinho.

Dziś

Darek Doroziński — Tue, 27 Apr 2010 21:57:02 +0000

Dzisiaj. Wtorek. 27 kwietnia 2010 roku. Dzień, w którym usłyszałem coś o czym w pewnym stopniu byłem przekonany od ostatnich co najmniej 10 lat.
Wydarzenie, które sprawiło, że moja niechęć urosła do niewyobrażalnych rozmiarów – mimo, iż uważałem, że takie rzeczy spływają po mnie, jak woda po kaczce.
Słowa, z których płynie jad niszczący nie tylko relacje międzyludzkie, ale także negatywnie odbijający się na psychice ludzkiej.
Emocje, które za sprawą swojej negatywnej energii budzą niepokój, zasiewają ziarno niepewności, wgryzają się w podświadomość i utrudniają pozytywne myślenie.
Myśli, które nie pozwalają skupić się na niczym innym. Powracające wciąż i wciąż pomimo próby zepchnięcia ich w ciemny kąt umysłu, gdzie raz na zawsze zapomniane, okryłyby się kurzem czasu.

Dzisiaj, we wtorek 27 kwietnia 2010 roku bliska mi osoba – bliska w sensie więzów krwi, a nie w sensie emocjonalnym – przyznała, że mnie nie szanuje, że według niej jestem nikim – zerem. Kimś kto nic nie osiągnął i nigdy nic nie osiągnie.
Może ma rację ..

MNaK 1 – „Ładnie wyglądasz”

Darek Doroziński — Wed, 04 Nov 2009 22:58:56 +0000

Obiecałem, że co środę pojawi się tutaj tekst z cyklu MNaK i proszę Życzę miłego czytania i wielu refleksji.

Należy do tych mężczyzn, którym zdarza się od czasu do czasu powiedzieć jakieś miłe słowo kobiecie. Nieistotne, czy jest to osoba, która znam od dłuższego czasu, czy też właśnie poznana nieznajoma. Stwierdzam, że warto, bo dlaczego by nie. Mnie to poprawi humor, bo zrobię coś pozytywnego, a i tej osobie niewątpliwie powinno zrobić się przyjemnie, że ktoś docenił jej wygląd, cechę charakteru, czy intelekt. Mam tutaj oczywiście na myśli jednorazowe, mające na celu wywołanie uśmiechu na twarzy drugiej osoby zwrócenie uwagi na jedną z jej zalet, a nie zmierzające w kierunku flirtu wychwalanie pod niebiosa wszystkich przymiotów mojej rozmówczyni.
I o ile po stwierdzeniu: „Jak zawsze wyglądasz pięknie”, zazwyczaj udaje mi się dostrzec usta składające się w uśmiech, o tyle z samym przyjęciem takich słów większość współczesnych kobiet/dziewcząt ma już duży problem. Nie potrzeba wiele czasu, aby padła odpowiedź przecząca mojej tezie, albo stwierdzenie nie negujące jej, ale mające umniejszyć jej wartość np. „Dzisiaj jest tutaj wiele ładniejszych dziewczyn”. Zdarzają się też pytania co ja widzę takiego pięknego w kobiecie (zdawane przez nią), do której wypowiedziałem swoje słowa, skoro ona sama w sobie widzie za duży tyłek, zbyt małe piersi, duży nos itp. itd.
Miłe „słowo” z mojej strony nosi nazwę: komplementu. Kierując w stronę Kobiety taki zwrot liczę, że wywoła on uśmiech i zostanie skomentowany krótkim „dziękuje” Jak już wcześniej wspomniałem nie zdarza mi się zazwyczaj doczekać odpowiedzi, której się spodziewam.
Drogie Panie mogą nie zgadzać się mną w mojej ocenie ich urody, intelektu, czy innych cech charakteru, ale powinny pamiętać, że komplement według Wikipedii to:

Komplement, pozytywna wypowiedź o kimś, nie zawsze zgodna z prawdą.

Właśnie. Nie zawsze muszą uważać, że osoba płci pięknej jest tą najpiękniejszą, czy najmądrzejszą, ale doceniam jej niewątpliwe zalety (dla oka, czy ducha) i wyrażam o nich swoją opinie. Swoją drogą dziwnie by brzmiało stwierdzenie: „Jesteś prawie tak ładna jak moja Koleżanka Genowefa”, albo „Niemal dorównujesz inteligencją Czesławie”. Więc nawet jeżeli oboje bylibyśmy zgodni droga Koleżanko co do tego, że nie jesteś tą najpiękniejszą na sali to, gdy usłyszysz komplement ode mnie, czy od innego mężczyzny powiedz: „dziękuje, miło z Twojej strony”.
My faceci poczujemy się jak dżentelmeni, a może Ty dla tego, od którego słyszysz te słowa faktycznie nie masz konkurencji

P. S. Tekst napisany troszkę nieskładnie. Ma pewne braki, ale ostatnio rzadko piszę jeżeli chodzi o cokolwiek, więc myślę, że z czasem mój styl się poprawi i wróci do normy.

Pozdrawiam,
Max.

Nowy cykl „MNaK”

Darek Doroziński — Wed, 28 Oct 2009 22:40:13 +0000

W momencie, kiedy zdecydowałem się założyć tego bloga, byłem już przekonany, że od czasu do czasu będę tutaj poruszał temat relacji damsko-męskich. Nie, nie moich relacji z kobietkami, ale ogólne przemyślenia dotyczące tego jak to się nam facetom żyje na świecie, w którym około 3 miliardów istot to reprezentantki płci pięknej. Na przestrzeni tych ostatnich 10 dni doszedłem do wniosku, że jestem w stanie pisać regularnie na ten temat, co przyczyni się do powstania cyklu o nazwie, którą zgapiłem od jednego z najlepszych serwisów z humorem, a mianowicie z www.joemonster.org. Tak, więc liczę na to, że uda mi się co środę dodawać przynajmniej jeden wpis z serii „Między Nami, a Kobietami”. Dzisiaj już nic w tym temacie nie stworzę, bo gdy piszę te słowa zegar pokazuje już 23:36, a nie chciałbym Was raczyć tekstem pełnym niedoróbek i napisanym na szybko.
Tak, więc dzisiaj pozostaje mi już tylko życzyć wszystkim spokojnej nocy.

Pozdrawiam,
Max.

Wielkie sportowe widowisko

Darek Doroziński — Wed, 21 Oct 2009 21:46:08 +0000

Pozwoliłem sobie dzisiaj na wycięcie z życia prawie 2 godzin, a to za sprawą meczu dwóch piłkarskich potęg jakimi są Real Madryt i AC Milan. Spodziewałem się, że to będzie to mecz stojący na wysokim poziomie sportowym, ale nie przewidziałem takiej dawki emocji jaką zaserwowali nam piłkarze obu drużyn.
Karny, którego sędzia nie podyktował będzie zapewne jeszcze długo rozpamiętywany przez kibiców „Królewskich”. Co do oceny drugiej kontrowersyjnej sytuacji, w której sędzia nie uznał bramki dla Milanu śmiem twierdzić, że Nesta wyraźnie oparł się na Raulu, aby wyskoczyć możliwie jak najwyżej, stąd też podyktowany faul i nieuznany gol.
Co do kiksu Didy, to od razu, gdy zobaczyłem go w składzie Milanu pomyślałem sobie, że to może być ciekawe widowisko. No i faktycznie było. Błąd Didy, który można określić tylko słowem „kuriozalny”, niesamowita bramka Andrea Pirlo, i jeszcze jeden fakt godny odnotowania to świetna gra zmiennika Granero, czyli Roystona Drenthe Chłopak czarował tam jak prawdziwy magik. Poza tym niezła postawa Kaki, Clarenca Seedorfa i oczywiście strzelca jednej z bramek dla Milanu Alexandro Pato (muszę przyznać, że ta bramka była w pełni zasłużona). Zawiodłem się tylko i to nie po raz pierwszy na tym co prezentował Ronaldinho. Miał może dwa przebłyski, ale ogólnie mecz w jego wykonaniu co najwyżej przeciętny. Szczególnie, że nadal mam w pamięci jego najlepsze występy z czasów gry w Barcelonie.
I na koniec mam dwa pytania: Kto pozwolił Borkowi komentować ten mecz? Kiedy zobaczymy reprezentację polski, albo polski klub ligowy grający tak jak grały dzisiaj oba wymienione wcześniej zespoły?
Pozdrawiam,
Max.

Ostatnimi czasy ..

Darek Doroziński — Wed, 21 Oct 2009 00:28:13 +0000

Troszkę się ostatnio wokół mnie dzieje. A może nie tyle wokół mnie co w moim małym prywatnym świecie, który postanowiłem upubliczniać tutaj na tym blogu. Pewne plany legły w gruzach, pewne sprawy nabrały troszkę innego obrotu co wymusi na mnie zmianę dynamiki podejmowanych działań, są też takie kwestie, które na całe szczęści rozwijają się całkiem sprawnie, bo w przeciwnym wypadku musiałbym chyba wpaść w depresję – przynajmniej tak dla zasady.
Pierwszą kwestią, która dopiero co mnie dotknęła jest wyjazd mojego wspólnika w interesach na kilka miesięcy na obczyznę, a dokładniej do Landów Niemieckich co daję mi dwie możliwości:
Albo całe przedsięwzięcie, które rozkręcamy całkiem poważnie od kilku miesięcy mocno zwolni swoje tempo rozwoju, albo skłoni mnie to do wzięcia się do pracy na 150% i nadania pomysłom, które gdzieś tam w mojej głowie mnożą się jak króliki w okresie rui ( ), mocnego rozpędu, aby w chwili, gdy kolega wróci z powrotem na łono ojczyzny mieć już przygotowany solidny grunt do dalszych działań. Druga opcja jest na pewno tą lepszą, ale zobaczymy jak to wyjdzie w praktyce.
Kolejną szalenie dla mnie ważną kwestią – bo mającą znamiona tradycji – jest organizacja tegorocznej zabawy Sylwestrowej, którą od bodajże 7 lat, rok w rok organizuje przy pomocy Kolegów, i która jest najlepszą tego typu imprezą sylwestrową dla ludzi w przedziale 18-25 lat (ach, ta skromność ). I o ile już wiem, że na pewno i w tym roku tradycji uda mi się dochować, o tyle mam problem z Kolegami, którzy mi pomagali. Otóż, jak wspomniałem wcześniej jeden udaje się na obczyznę w celach zarobkowych, z kolei drugi śmiertelnie się na mnie obraził i zapowiedział mi, że żadnego Sylwestra robić ze mną nie będzie (zresztą ten przypadek opisze w którymś z kolejnych wpisów). I chyba w tym roku cały ciężar organizacyjny spadnie na moje barki. Choć jestem przekonany, że jakoś dam sobie radę, i że po raz kolejny goście będą zaskoczeni, że w tej cenie można zrobić taką imprezę.
Ostatnią kwestią, którą pozwolę sobie poruszyć jest inicjatywa, w którą zaangażowałem się całym sercem, duszą i ciałem. Zapewne wielu z Was słyszało o niesamowitej w swojej sile przebicia inicjatywie, która sprawiła, że stadion Śląski w Chorzowie podczas meczu reprezentacji Polski (14.10) świecił pustkami, o akcji, która powoduje lęk w oczach sponsorów kadry i ich kolejne wycofywanie się z promowania swoich produktów, jako sponsorujących drużynę składającą się z polskich piłkarzy. Jeżeli ktoś nadal nie wie o czym mówię, to mam na myśli ruch społeczny o nazwie KONIECPZPN.PL. Jest to przedsięwzięcie, w które zyskało poparcie na dzień dzisiejszy 300tys. internautów, i które zyskało również moje nie tylko poparcie, ale także aktywne działanie w ramach tego tworu. 12 października byłem w Łodzi na Zjeździe Założycielskim stowarzyszenia S.O.S. dla Polskiej Piłki, które inicjatywę koniecpzpn.pl weźmie pod swoje skrzydła, oraz będzie zabiegać o zmianę stanu polskiej piłki. Więcej informacji o tej akcji znajdziecie wchodząc na www.koniecpzpn.pl.
No to co. To chyba tyle na ten moment. Dzięki za uwagę i do usłyszenia.
Pozdrawiam, Max.

Jednak bloguje

Darek Doroziński — Sat, 17 Oct 2009 23:54:35 +0000

Cześć,

mimo, że jakiś czas temu odpuściłem sobie blogowanie i zabawy w strony domowe to jednak wracam do tego. Uznałem bowiem, że potrzebuje miejsca, gdzie będę mógł pracować nad swoim stylem pisania i gdzie będę mógł uzewnętrznić swoje poglądy na różne tematy. Ostatnio dość dużo się wokół mnie dzieje i planuje tak pokierować swoim życiem, aby działo się jeszcze więcej, więc myślę, że okazji do napisania od czasu do czasu paru zdań nie zabraknie – byle tylko czasu na to starczyło.
Pozostaje mi poprosić Was serdecznie o trzymanie kciuków, aby ta strona zaistniała na dłużej w sieci i żeby doczekała się jakichkolwiek aktualizacji

Pozdrawiam,
Max.